Inicio

BLOGME TENDAL CCLXXIX: E non se levan

Como as familias que non queren que os fillos se falen, aquí prefiren ter menos corda para estender a roupa antes que ter algo en común co veciño, algo que compartir, que falar, que...

BLOGME TENDAL CCLXXVIII: Que non se renda

Nin as cordas ben tensadas nin as xanelas ben pechadas. Nada é grave. É a suma de pequenas cousas: O pentagrama das cordas revirado, desafinado, inarmónico; o marco da xanela mal pintado; a madeira das xanelas escangallada; o aillante despegado. Nada importante. O refrexo deformado da...

BLOGME TENDAL CCLXXV: Tendedeiro de proa

As cordas frouxas, colgantes, lasas. Mortas. Ata que o pau da fregona se transmuta en bauprés, espolón que fura o mundo e afirma a arboladura do tendedeiro, convertendo as cordas en cabos, os panos en foques, as pinzas en gratís. En canto levante vento abondo, a...