Mañán de domingo. Mamá e a nena foron de paseo. Facía calor, vestiron lixeiro. A xogo en beige, collidas da man chegaron ó parque e pasaron a tarde. Sentadas na toalla estendida, ela xogou e ela mirou como xogaba. E merendaron e riron e descubriron. O vestido e o...
“Humanizar a paisaxe” é una proclamación de soberbia antropocéntrica. Formar parte da paisaxe é un desafío, eloxio da discreción e do ser unha parte de algo inmenso e fermoso....
E seguro que hai un desparellado!...
Tirar cousas é san. Implica renovación. Se estas tres prendas tiveran nome, chamaríanse: Tristura, Abandono e Desesperanza....
Conversa de veciños e colegas. Comparten cousas: o negro, por exemplo...