BLOGME TENDAL CCXXXVII: Tendedeiro senil

07 Ago BLOGME TENDAL CCXXXVII: Tendedeiro senil

Un pantalón de pixama, unha braga, un pano… Esa señora maior vaise facendo vella, os esfínteres e as lembranzas reláxanse e fanse presentes cando queren eles non a persoa que compoñen.

Cada muda de roupa é unha engurra máis na conciencia, é un saber que es vella. Sen dúbida. Sen volta. A conciencia, que é moi raposeira, pode negar a evidencia, pero a muda da roupa nega e nega a trampa.

Durmíu. E acordou, no acordar normal ou no medio da noite co acordar precipitado pola humidade quente sentida de súpeto. E limparse co pano e lavarse e lavar a roupa de contado para que o fedor a mexo non delate a evidencia de que se vai facendo vella.

As prantas, sempre verdes, sempre novas, son a proba de que esas mans coidaron moito dos demáis, e de si, o que puideron.