06 Sep BLOGME TENDAL DCLXVIII: Despeinado
(Fura, fura, de José Afonso)
Tendedero al viento, despeinado. Y siempre pienso: se las ropas volasen por fin!
Si fuera gente, este tendedero saldría al mundo a revolverlo, provocarlo, escandalizar a miedosos, provocar a audaces, y reír y bailar con desconocidos.
Pero las ropas están atadas a cuerdas que están atadas a soportes que están atadas a paredes que están fincadas en la tierra y “o chan como é duro, de todo ten man”.
Entonces recuerdo a las gallinas:
“que é pena, que é mágoa
que um ave de penas
nao possa voar”
(Fura, fura, de José Afonso)
Sin comentarios