24 Xan BLOGME TENDAL CCIX: Tendal florido

![]()
![]()
![]()
![]()
Este estendal é de muller maior. Dunha vella, as cousas polo seu nome (só chega a vella quen non morre antes). De cativa traballou no campo ano tras ano. Trataba ás plantas e ás flores polo seu nome, que é como se trata a quen se quere. Atuaba ás plantas e flores das leiras e da casa, esas que non serven para nada porque non dan de comer; esas que non serven para nada máis que para facer bonito. Esta muller, esta vella, sabe que o bonito é tan importante coma o outro. E sabe que o outro, se só é feo e non produce, é un desbalde. O bonito con selo, xa é. Abonda.
Agora está ela vella, están vellas as pernas. Pero as mans e a ollada seguen sabendo apreciar o bonito. As pernas xa non chegan para andar polo monte rozando cas plantas, pero as mans seguen a coidar as flores nas macetas.
Xa nada produce, nin ela. Só beleza, as plantas e ela. As plantas de seu, ela porque coida delas.
Por iso tamén a alfombra do baño ten unha flor, porque xa non poden as pernas, pero cando pisa a alfombra pisa a roseira e arrecende a rosa.
Canta bonitura ten a vella
Este tendedero es de mujer mayor. Vieja, las cosas por su nombre (sólo llega a vieja quien no se muere antes). De pequeña trabajó en el campo año tras año. Trataba a las plantas y flores por su nombre, que es como se trata a quien se quiere. Tuteaba a las plantas y flores de labor y de la casa, esas que son inútiles porque no dan de comer; esas que no son buenas más que para hacer bonito. Esta mujer, esta vieja, sabe que lo bonito es tan importante como lo productivo. Y sabe que lo productivo, si sólo es feo y no produce, es un despilfarro. Lo bonito, con serlo ya está. Suficiente.
Ahora está vieja ella, están viejas las piernas. Pero sus manos y su mirada siguen sabiendo apreciar la belleza. Las piernas ya no pueden caminar por el bosque rozando las plantas, pero sus manos siguen cuidando las flores en las macetas.
Ya nada produce, ni ella. Sólo belleza, las plantas y ella. Las plantas de por si, ella porque se ocupa de ellas.
De ahí también que la alfombra del baño tenga una flor, porque ya no pueden las piernas, pero cuando pisa la alfombra, pisa el rosal y huele a rosa.
Cuánta belleza tiene la vieja![]()
Aquest estenedor es de dona gran. Vella, les coses pel seu nom (només arriba a vella qui no es mor abans). De petita va treballar en el camp any rere any. Tractava a les plantes i flors pel seu nom, que és com es tracta a qui es vol. Tutejava a les plantes i flors de labor i de la casa, les que són inútils perquè no donen de menjar; aquestes que no són bones més que per fer bonic. Aquesta dona, aquesta vella, sap que el bonic és tan important com el productiu. I sap que el productiu, si només és lleig i no produeix, és un malbaratament. El bonic, amb ser-ho ja està. Suficient.
Ara està vella ella, estan velles les seves cames. Però les mans i la mirada segueixen sabent apreciar la bellesa. Les cames ja no poden caminar pel camp fregant amb les plantes, però les seves mans segueixen cuidant les flors en testos.
Ja res produeix, ni ella. Només bellesa, les plantes i ella. Les plantes de per si, ella perquè s’ocupa d’elles.
D’aquí també que la catifa del bany tingui una flor, perquè ja no poden les cames, però quan trepitja la catifa, trepitja el roser i fa olor de rosa.
Quanta bellesa té la vella ![]()
Este estendal de mulher idosa. Velha, as coisas pelo seu nome (só chega a vellota quem não morre antes). Quando criança, ela trabalhou no campo ano após ano. Falava com as plantas e as flores pelo nome, que é como se fala com quem se quer. Falava de tu com as plantas e flores do campo e da casa, essas que são inúteis, porque não dao alimento; essas que não são boas para mais do que produzir beleza. Esta mulher, esta velha, sabe que a beleza é tão importante como a produtividade. Ela sabe que o produtivo, se é só feio e não produz, é um desperdício. O bonito, já é tal. Suficiente.
Agora, ela é velha, são as pernas velhas. Mas as mãos e os olhos ainda sabem apreciar a beleza. As pernas não pode andar pelo campo esfregando-se com as plantas, mas suas mãos ainda estão cuidando das flores nos vasos.
Já nada é produtivo, nem ela. Apenas produzem beleza, ela e as plantas. As plantas por elas proprias, ela porque coida delas.
Daí também que o tapete no banheiro tem uma flor, porque já não podem as pernas, mas quando ela pisa no tapete, ela pisa na roseira e cheira a rosas.
Quanta beleza tem a velha!
![]()
This clothes-line is an older woman clothes-line. An old woman, that´s right (Just who does not die before gets old). When she was a child she worked in the field year after year. She called plants and flowers by its name, which is how you call people who you love. She addressed to plants and flowers by their names, to everyone, those which were to provide food and those which were useless because they didn’t provide anything but beauty. This woman, this old woman, knows that beautiful plants are as important as productive ones. And she knows that production plants, if they’re just ugly and productiveless, they are a waste. The beauty ones, they already are. It’s enough.
Now she is old, her legs are old. But her hands and her eyes can still to appreciate beauty. Her legs can not walk through the fields rubbing with plants, but her hands contiue to care the flowers in the pots.
Nothing is productive, even she. Only beauty, she and her plants. The plants on their own, and she because she cares them.
So also the carpet in the bathroom has a flower, because her legs can no walk as before, but when she step on the carpet, she step on the rose and she smells like roses.
How much beauty has the old woman.![]()
Amparo
Publicado ás 14:08h, 25 XaneiroA la sra. aunque es mayor, le gusta lo bello y me parece estupendo que se rodee de flores, que es lo que le gusta. Las puede cuidar y verlas seguramente desde la cama. Le alegrarán el día.
avelino gonzalez
Publicado ás 22:06h, 25 XaneiroY el favor que nos hace a los que pasamos por su ventana!