BLOGME TENDAL CLXVIII: Seca ca vista

12 Abr BLOGME TENDAL CLXVIII: Seca ca vista

Se eu fose fotógrafo, e dos bos, que non son, faría unha fotografía destas bonitas onde todo fose roupa tendida. Onde estivese todo o que hai na roupa tendida, ás veces na vistas, outras no olfato, outras no tacto (e tamén no oído e no gusto)… a auga que lava, o sol que evapora a humidade, o azul do añil e a herba do clareo.

Os tendais non teñen auga abondo para facer nubes. Dos tendais agroman as brumas, as neboas que non enchoupan pero abrazan co pulso leve e seguro co que te collen as persoas cegas. Porque non queren que as guíes, queren que as acompañes.

O Miño que lava roupa en Galiza e en Portugal